SUERTE TXARRAREN EGUNA

Galdu egin gara. Ez dugu hiria ezagutzen eta galdu egin gara.
Berandu egin zaigu laggunaren etxean eta autobusak alde egin du. Zer egin?
Nik pentsatu nuen lagunaren etxera bueltatzea, baina nola? Ez genuen hiria ezagutzen, ez genekien zer egin ezta nora joan ere. Nire arrebari bururatu zitzaion gure amari deitzea, eta hiriko telefono batetik deitu genion. Amak telefonoa hartu zuen eta esan genion:
- Ama, zu zara? Galdu egin gara eta ez dakigu non gauden.
Eta amak esan zigun:
- Udaletxera joan, eta oraintxe bertan zuen bila joango gara, ados?
Eta gu:
- Ados, geroarte.
Eta udaletxera abiatu ginen.
Udaletxera iritzi ginenean ama eta aita hortze zeuden guri itxoiten; amak  besarkada haundi bat eman zigun, baina aita triste zeguen zeren... KOTXEA PUSKATU EGIN ZEN!! Eta nik pentsatu nuen:
- Ze zorte txarra, dena gaizki ateratzen zaigu, ama !! 
Baina zorte pixka batekin... Aitak KOTXEA KONPONDU ZUEN ETA DENAK KONTEN-KONTEN ETXERA ABIATU GINEN.

                                     

                                                                           AMAIERA ! ! ! !