2011-06-21

GURE EMANALDIA

Hemen daukazue guk 6.mailakoak egindako emanaldia eta agurra ere badago. Asko kostatu zaigu egitea, espero dut gustatzea. HAS ZAITEZTE IKUSTEN.
<

2011-06-20

Erdi Aroa

Kaixo, hemen daukazue Esti, Maider, Itziar eta laurok egindako inguruneko lana. Espero dut gustatzea. Ikusteko HEMEN klikatu.

2011-06-02

CENTENARIO DE GABRIEL CELAYA

Aqui teneis el trabajo que he hecho sobre Gabriel Celaya espero que hos guste (ME HA COSTADO UN POCO, PERO BUENO ESTA HECHO) aqui hos lo dejo. AINHOA H.

2011-05-26

VIGILANCI DEL USO DE INTERNET

Sabemos que Internet es una enorme red virtual, pero, puede tener algunos peligros.
Para empezar, Internet no es peligroso si lo utilizas con inteligencia es decir: jugando, aprendiendo o divirtiendote no psa nada, pero si te empiezas a meter en pajínas no autorizadas, no sabes lo que te puede pasar. Si empiezas a hablar ccon gente desconocida puede pasarte algo bastate gordo. Pero, yo, no digo que Internet sea malo no, no sino que empieces a conectarte con pajínas y ya no lo puede dejar por ejemplo coo el tabaco. Lo que yo pienso sobre Internet es que lo debemos utilizar con seguridad, porque si no la cosa se puede poner muy fea. Pero si tú haces cosas en Internet que esten autorizadas no te tiene que pasar nada, todo lo empiezas tu cuando te empiezas ha meter en pajínas o recomendables para tu edad. La vigilancia yo creo que solo l deverían tener los que no conocen los peligros de Internet.

2011-05-12

ALBRONBAREN AZPIAN

Bi aste eta gero berriro gertatu zen. Jose Luis izeneko gizon bat, orain dela hiru aste bere txakur moñoñoa gldu egin zuen. Txakurraren izena Argi zen eta Jose Luisek oso kezkaturik zegoen, asko maie zion eta. Jose Luisek txkurra galdu zuen egunean, gauez bere etxean alfonbran zerbait mugitzen zen, baina gizonak ez zekien zer zen eta utzi zuen pastzen. Hurrengo egunean ez zen ezer mugitzen eta Jose Luisek pentsatu zuen alfonbran zegoena hil zela edo orelako zerbait. Baina bi aste pasa oondoren, berriz zerbait zegoen, orduan gizonak aulki bat hartu eta jotzen hasi zion, ez zion ezta behin ere jo, bakarrik azkenekoan. Gero ematen zuen hil egin zela, orduan Jose Luis altxatu zuen alfonbra eta auurkitu zuen Argi bere txakurra. Orduan gizona korrika-korrika joan zen benda baten bila metadineren bila ere, zauria konpontzeko. Konpondu eta gero Jose Luis eta Argi lo egin zuten gau oso osoan lo egiteko.

irudi hau helbide honetatik hartu dut: http://cenizasenmisjitomates.blogspot.com

2011-05-02

AQUI TENEIS EL TRABAJO QUE HICIMOS UNAS COMPAÑERAS DE CLASE EN LA HORA DE "GAZTELANIA"


2011-04-15

MUNDUKO FAMILIEN JAKIAK

Nik uste dut leku batzuetan asko gastatzen dutela eta beste batzuetan ezer. Adibidez: Alemanian 377,50€ gastatzen dute eta Txaden 1,22€ begira zer desberdintazun dagoen.
Nire ustez oberenak dira Mexikokoak ez dutela asko gastatzen ezta gutxi gastatzen, eta baita ere AEB koak direla pixkat bat gehio baina ez hain beste Alemaniakoak bezala. Baina beno horrela konten badaude, niri berdin zait, ez nolako janaria jaten duten ezta zenbat gastazen duten.

2011-04-08

MEDIO AMBIENTE

Nuestro planeta, la Tierra, tiene millones y
millones de años y siempre a estado bien, es decir, que no había tantas catástrofes medioambientales. Estas cástrofes han empezado en estos últios años. Nos hemos vuelto tan consumistas y cómodos que no nos damos cuenta de lo que estamos perdiendo. Igual que los humanos hacemos daño a nuestro planeta, el planeta nos castiga con esas olas de calor, lluvia ácida, los cambios climáticos etc. Y si no nos ponemos "manos a la obra"  y seguimos haciendo daño al plneta este dejará de existir. Por ello debemos buscar soluciones urgentes, como or ejemplo: las campañas de reciclaje, intentar no producir tanto CO2, evitar que nuestros montes se incendien y se edifiquen sin control . . . . . . 
El mundo donde vivimos es para disfrutárlo y vivir en paz. Y mientras los señores de la tele( los políticos) no se tomen las cosas, en serio, las soluciones van a tardar. 

2011-03-31

ZERTARAKO AZTERKETAK

Bazen behin Jon izeneko mutiko bat.  Jonek beti pentsatzen zuen:
 - Zertarako behar ditugu  azterketak? gero niri gauza guztiak ahazten zaizkit!
Jonek ez zen mutikoazkarra eta ez zitzaion buruan sartzen azterketak ikasteko zirela.Orduan Jon amarengana joan zen eta galdetu zion:
-Ama, zertarako dira azterketak?
Eta amak erantzun zion:
-Jon, maiea, azterketak ikasteko dira, handitan medikua izan nahi baduzu, karrerabat egin beharko zenuke, eta karrera bat ateratzeko
zenbait gauza jakin beharko zinateke ezta?
Eta Jonek erantzun zion:
- Ba, bai baina ez didazu esan zertarako diren azterketak.
Eta amak
-Azterketak zure futuroa egiteko balio dute, bestela nola gaindituko dituzumadikua izateko? 4 urte dira eehhh?
Joneri azkenean, eta egun hori pasa ondoren...
Jon gelako ikaslerik hoberena zen.
Eta azkeneanmedikuaren 4 urteak gainditu zituen eta orain mediku hoberen bat da.
ETA ZU ARRAPATU DUZU ZERTARAKO BALIO DUTEN AZTERKETAK???
Ez baduzu arrapatu Joneren amari deitzen diot ehhhh.

                                            JE, JE, JE, JE.

2011-03-18

MUTIL MIRESGARRIA

Ahots batek galdetu zuen: - Hura al da?
Eta beste ahots batek erantzun zion: 
- Bai hura da, mutil miresgarria. Mutil miresgarria. Mutil miresgarria, horregatik deitzen zioten zeren lotan dagoenean oso amets arraroak dituen ume bat da eta badirudi lotan zegoela. Ahots horiek argitxo batzuk ziren baina ez argia ez, ez "gnomoak" baizik. Gnomoak egiten zutena zen gau guztietan mutilaren ametsetan sartzen ziren. Bakarrik bost argitxo ziren baina bost horiek hamabost persona bezala funtzionatzen zuten. Umea ez zekien ezer bakarrik komentatu zion bere gurasoei. Baina gau batean umea esnatu zen ura edatera eta argitxoak nahi zioten bere logelaren ohearen goitikan bueltak ematen. Argitxoak nahi zioten gauza bat esan baina ez zekiten hitz egitenezta idazten ere orduan marrazten hasi ziren. Azkenean umea marrazkiak desdrifatzen hasi zen. Bakarrik nahi zutena zen umearen beisboleko pilota, zeren behar zuten, baina ezin ziotenesan zertarako behar zuten.
Orduan umea bihotz onekoa zenez pilota eman zien. Eta egun hori pasa ondoren "gnomoak" ez ziren berriz hurbildu umearen ametsetara, ezta gelara.

2011-03-11

MUJERES Y HOMBRES TENEMOS LOS MISMOS DERECHOS

Nuestro planeta es la Tierra y en ella, a parte de otros seres, vivimos los humanos, los que nos denominamos personas capaces de pensar y razonar. Las personas nos diferenciamos exclusivamente por ser hombres o mujeres, los cuales, solo les diferencian los genitales. Por eso mismo deberíamos de ser todos iguales. Y digo esto porque en diversos paises del mundo el hombre es superior a la mujer. Antes la mujer no podía ni trabajar, ni estudiar, ni votar y era esclavas de los hombres o maridos. ¡ Eso no es justo ! Y menos mal que ahora las cosas estan bastante avanzadas, por lo menos la mujer puede trabajar y votar, pero aún así, todavía en algunos sitios y sobre todo en paises árabes la mujer tiene que obedecer al hombre quiera o no quiera. No debería de ser así, tanto hombre como mujeres somos personas y todos deberíamos tener los mismos derechos y obligaciones, ya que la ley está hecha para todos igual.

2011-03-10

LOS SUEÑOS PUEDEN HACERSE REALIDAD

No podía creer lo que estaba viendo. Esa carta, la carta que acababa de recibir...
Fue una gran sirpresa paraa mí. Yo pensaba que nunca me contestarían, ya que para mí fue una tontería. Todavía recuerdo el día que lo ví en el escaparate de la tienda de mi barrio. En el cartel ponía:
-" GANA UN VIAJE PARA DOS PERSONAS".
Al principio me pareció una tontería pero luego empecé a pensar que si me tocara sería un sueño para mí, y me decía a mí misma que era imposible.
Pero aún así me fui a un banco del parque "Geronimo" y me puse a escribir la carta:
Al principio me reía, pero luego la terminé y se la entregue a la señora de la tienda. Yo la dí por olvidada. Pero al cabo de dos tres meses me ha llegado, la carta, diciendo:
- Has ganado el premio para dos personas y conocer Nueva York !
Fui corriendo a casa de mi mejor amiga y se lo conté. Mí amiga y yo nos fuimos al parque y pensamos:
- Pero ¿Cómo vamos a ir a nosotras dos solas a Nueva York?
¿Qué vamos a hacer allí nosotras dos solas?
Y después de darle muchas vueltas a la cabeza, llegamos a la conclusión de que teníamos de consultarlo con los padre y ellos sabrían que hacer. Y así fue como a veces los sueños también se pueden hacer realidad, por imposibles que parezcan.

NIRE AITAREN ISTORIOAK

Sinestezina, baina hala zen: hor geuden
gu, piratahorien atzetik.
Gu nire aitaren beleroan geuden eta piratak itsasontzi erraldoi batean. Piratek
gure atzetik zebiltzan, guri akabatu nahian baina nire aita oso marinel ona zenez ez zituen uzten pasatzen. Piratak bonbak botatzen hasi ziren, eta nire aitak bonba guztiak sahiesten zituen. Azkenean uharte txiki batera iritsi ginen eta piratak gure atzetikan. Puraten kapitaina "duelu" bat egitea proposatu zuen, eta gure kapitaina baietz esan zuen. Borroka hasi zen. Hasieran piraten kapitaina irabasten zihoan baina . . . . . . .
bukaeran gure kapitaina irabazi zien. Azkenean denak piraten itsasontzira igo ginen, zeren gure itsasontzia itsasoakirentsi zuen, lurrera iristerakoan taberna batean sartu  ginen denak ospatzera.
Baina bi, hiru urte pasa ondoren berriz gorroto ginen. Baina hori piratekin beti gertatuko zaizu.

2011-02-10

LOA ANIMALES DEL BOSQUE

Estaba cansada, casi agotada, y el camino que todavía me quedaba por recorrer parecía muy largo para mis escasas fuerzas...
De repente encontré un arroyo y me pude acercar para beber un poco de agua. Cuando levanté la cabeza encontré el en agua reflejados algunos ojos. Del susto me caí al agua. Esoso ojos eran de los animales del bosque, me llevaron hasta una cabañita en lo alto de un altísimo árbol. Cuando entre a la cabaña encontré una cama para poder descansar y alimentos para comer, decidí descansar un poco. Al día siguiente me desperté y ví que los animales me habían preparado un fabuloso desayuno y ropa limpia, pero uno de los animales me dió un extraño collar y yo se agradecí. Cuando termine de dsayunar y de vastirme, seguí mi camino, los animales me ayudaron y me acompañaron durante todo el viaje. Cuando llegué al final del camino les tuve que decir adiós y los animales me dijeron:
-¡ HASTA OTRA AMIGITA! ¡ Te esperaremos siempre!
De pronto abrí los ojos y me quedé pensativa:
-¿ Habrá dido todo un sueño?. Me toque el pecho y noté un objeto duro y alrgado. Lo miré y era un collar  precioso y pense:
-Realmente ha sido todo un sueño . . . . . .